Í dag var upplýsingardagur - það kom í ljós að ég veit alls ekki hvar við erum komin í skólanum - það var spænskupróf og ég vissi það ekki - sem betur fer stóðst ég miðannarprófið í þýsku með 85% og bekkjarfélagar mínir féllu á því með 30%. Sjálfur féll ég á prófi í listastefnafræði (listastefnufræði?) með 14/30 af því að kennarinn minn var ekki ánægður með svar mitt varðandi kúbistastefnuna, út af því að ég sagði að hún felst í því að sýna þrívíddarmyndir með því að mála þær frá öllum sjónarmiðum, svo að myndirnar virðist vera í tvívídd. Hún sagði að það má ekki segja að mynd sé í þrívídd eða eitthvað þvíumlíkt.
Í dag gerðist einnig eitthvað dálítið skondið - Ég tók neðanjarðarlestina en þegar að hún kom inn í stöðina þá leit ég á neðanjarðarlestarstjórann stórum augum, bara af því að ég var í stuði fyrir einhverja störukeppni - en þetta er ekkert sérlega skondið, þar sem ég er mikið fyrir svona keppnir. Kallinn glápti á mig tilbaka og hann virtist vera í sama stuði og ég. Ég settist rosa nálægt klefanum hans og vonaði að hann opnaði dyrnar. Þá fór ég út úr lestinni og svo stöðinni, og góndi einu sinni enn áður en ég tók á rás skellihlæjandi. Síðan, eftir þýskutímann minn, þurfti ég að koma aftur heim, og taka svo neðó - og þar var hann ennþá í litla neðanjarðarlestarklefanum sínum, að þykjast stýra, og ég starði á hann aftur og hann á mig. Ég settist aftur við hliðina á klefanum hans. Mér fannst þetta fyndið, því hann brosti ívið við mér eins og ef að hann hafi verið að reyna að fela það. Þá opnaði hann dyrnar og horfði á mig og ég tilbaka og síðan sprungum við báðir úr hlátri og skærbrostum hvor við öðrum, og mér fannst það mjög hreinskilið og ósvikið augnablik.
Í þýskutímanum voru tvær þýskar stelpur í röðinni fyrir aftan mig. Ég vissi ekki að þær voru þýskar þar til að ég tók af mér heyrnartólið. Ein stelpan var nokkuð sæt. Þá bað kennarinn mig um að lesa einhvern texta úr bókinni, og hún sagði "hægt og skýrt" með mikilli áherslu, því oftast tala ég ofsa hratt á þýsku. Ég las hann alveg hægt og skýrt. Það sem er sérstakt í þessari sögu er það að hún hlýtur að hafa beðið mig um að lesa upphátt að mestu leyti tvisvar á tveim síðustu árum. Þessi kennari er sá sami sem orgaði að mér fyrir framan allan bekkinn vegna þess að ég spurði hvort sögnin treffen væri dregin úr sænsku. Svo las ég textann og síðan sagði hún að ég hafi lesið alveg fullkomlega og án nokkurs hreims og að ég væri til fyrirmyndar og að allir ættu að bera fram eins og ég, og að ég væri bestur, eða eitthvað í þá áttina. Allir hlógu því það vita það allir að ég kæri mig kollóttan um þennan þýskutíma, og að ég mæti aldrei í tíma, og ég er ekki búinn að fara í labbó (tilraunastofuna?) í tvö ár.
I know these stories are in now way interesting, but I felt like writing in Icelandic.
-
Í dag var upplýsingardagur - það kom í ljós að ég veit alls ekki hvar við erum komin í skólanum - það var spænskupróf og ég vissi það ekki - sem betur fer stóðst ég miðannarprófið í þýsku með 85% og bekkjarfélagar mínir féllu á því með 30%. Sjálfur féll ég á prófi í listastefnafræði (listastefnufræði?) með 14/30 af því að kennarinn minn var ekki ánægður með svar mitt varðandi kúbistastefnuna, út af því að ég sagði að hún felst í því að sýna þrívíddarmyndir með því að mála þær frá öllum sjónarmiðum, svo að myndirnar virðist vera í tvívídd. Hún sagði að það má ekki segja að mynd sé í þrívídd eða eitthvað þvíumlíkt.
Í dag gerðist einnig eitthvað dálítið skondið - Ég tók neðanjarðarlestina en þegar að hún kom inn í stöðina þá leit ég á neðanjarðarlestarstjórann stórum augum, bara af því að ég var í stuði til einhverrar störukeppni - en þetta er ekkert sérlega skondið, þar sem ég er mikið fyrir svona keppnir. Kallinn glápaði á mig tilbaka og hann virtist vera í sömu stuði og ég. Ég settist rosa nálægt klefanum hans og vonaði að hann opnaði dyrnar. Þá fór ég út af lestinni og svo stöðinni, og gónaði einu sinni enn áður en ég tók á rás skellihlæjandi. Síðan, eftir þýskutímann minn, þurfti ég að koma heim aftur, og svo taka neðó - og þar var hann ennþá í litla neðanjarðarlestarklefanum sínum, að þykjast stýra, og ég staraði á hann aftur og hann á mig. Ég settist aftur við hliðina á klefanum hans. Mér fannst þetta fyndið, því hann brosti ívið við mér eins og ef að hann hafi verið að reyna að fela það. Þá opnaði hann dyrnar og horfði á mig og ég tilbaka og síðan sprungum við báðir úr hlátri og skærbrostum hvor við öðrum, og mér fannst það mjög hreinskilið og ósvikið augnablik.
Í þýskutímanum voru tvær þýskar stelpur í röðinni fyrir aftan mig. Ég vissi ekki að þær voru þýskar þar til að ég tók af mér heyrnartólið. Ein stelpan var nokkuð sæt. Þá bað kennarinn mig um að lesa einhvern texta úr bókinni, og hún sagði "hægt og skýrt" með mikilli áherslu, því oftast tala ég ofsa hratt á þýsku. Ég las hann alveg hægt og skýrt. Það sem er sérstakt í þessari sögu er það að hún hlýtur að hafa beðið mig um að lesa upphátt að mestu leyti tvisvar á tveim síðustu árum. Þessi kennari er sá sami sem orgaði að mér fyrir framan allan bekkinn vegna þess að ég spurði hvort sögnin treffen væri dregin af Sænsku. Svo las ég textann og síðan sagði hún að ég hafi lesið alveg fullkomlega og án nokkurs hreims og að ég væri til fyrirmyndar og að allir ættu að bera fram eins og ég, og að ég væri bestur, eða eitthvað í þá áttina. Allir hlógu því það vita það allir að ég kæri mig kollóttan um þennan þýskutíma, og að ég mæti aldrei í tímann, og ég er ekki búinn að fara í labbó (tilraunastofuna?) í tvö ár.
I know these stories are in now way interesting, but I felt like writing in Icelandic.
