Tuoksuu lohesta.

Klara ja mä mentiin shoppailemaan keskikaupunkiin, pinnattiin meidän iltapäivän tunnilta pitääksemme hauskaa yhteensä. Klara on tyttö jonka tapasin koulussa kaksi viikkoa sitten. Ollaan tutustuneet oikein nopeasti, ja meidän ystävyys ei okeastaan ole yksinkertaistakaan, koska hänellä jo on poikaystävä, emmekä tiedä, mitä siitä ystävyydestä voidaan odottaa, koska keskuudessamme on oikein runsaasti vetoa (jännittyneisyyttä, halua, kaikkea) – eli halutaan tuntea toinen toistamme (eräällä tai toisella tavalla). Ostin kolme vaatekappaletta (kaksi paitaa, ja yksi takki). Syötiin susheja ja ostettiin paljon makeista (lähes koko puodin). Oli tosi hauskaa nähdä sen koulua! Sen sisällä on valtava puutarha, tosi koulun keskiössä, jossa ilma on raikasta, ja paljon kasvillisuutta kasvaa. On jopa pikku vesiputous! Mun vanhassa koulussakin oli puutarha, mutta se oli ulkoinen, eikä kovin kiinnostavaa – tää on sisäinen, joten epätavallisia puita kasvaa siellä – ilma on niin kosteaa! Rakastin tätä puutarhaa – haluaisin yhden meidän koulussakin (meidän koulu oli alkuperäisesti suunnitellut ostoskeskukseksi, siispä siinä ei edes ikkunaa ole).

Päivä oli siis hauskaa, mutta pitkääkin. Tuoksuu vähän rakkaudelta.

Colloquial

In this little user box from Wikipedia is the phrase "This is the apple I want to eat" in different levels of language.

co-1 is the most colloquial form
co-2 is simply informal
fo-1 is formal language, as in tv or news papers
fo-2 is archaic, poetic and language used in declarations and official papers

The only difference between fo-1 and -2 is is the pronoun de becoming da. Da is an accusative relative pronoun, because the verb "to want" in this context has its object in accusative and its subject in dative. Da vis meiğ i fogamesin (which-acc likes me-dat into my eating) is a confusing construction, and thus in most cases the object of the phrase (which is in reality its subject, because the apple likes me into my eating, which means it is what I want) is refered to with nominative, de, in this instence.

The difference between f- and c- is mainly the way the word apple is emphasised (with ne and da) and the verb to eat (fogan) is replaced by moinis. The word "to want" is also changed, from ůlog (to want) to min (to feel like), which both are very similar, and in many cases equal.

About "About Clara"

This was a fun text to write, mainly because I wanted it to sound somewhat childish and/or written by someone not so experienced in Allun (me). Here are the words I invented for the cause:
hevumen - haired (hiodehevumen - redhaired), follows the -n/-s endings for fem and masc
ungoihevu - eyebrow, from ung (over) + oi (eye) + hevu (hair), which is pretty logic
laha [lahag~] - slender
leis [leigs~] - leg
leia - legs, in dual, a more colloquial word, often used to talk about animal legs (similar in meaning to french pattes)
oiglos - breast, body (I actually took it from jullur....)
-pogsis - an adjective suffix similar to english -ful or -some, so I made the word
hegospogsis - feminine - the suffix comes from pogn, meaning ammount
sogo - cute (more formally, songis)
leisperi - (legbridge) hips
ehotta - and not (analoge to otti, but instead of oi it is eho)
ummonde/ungmonde - ahead, from ungen + monis [monid~] - overmount(ain)
motta - if not (moi + ůt)
endehgin - matter (it doesn't matter - ůt endehgine) from end (between) and ehgin (slice, cut).

Otherwise, the text was fairly easy. One difficulty was deciding whether the say "the time when" with dative or just a regular neutar referencial pronoun. I chose to use dative "hemon, dos". I had sometimes trouble knowing when to differenciate the two and's (oi and eho), but I think it's ok. The more I use Allun, the more I like it!

Ere Clara

E CLARA PAHENON NE, don ades auhamen. E molore hiodehevumen ne, eho oğ vihede oige oman, ungoiheume spiugesime oi. E hogůs ne, eho oğ leia lagage oman oi oiglos rełda , ehi leisperi hegospogsis oi. Oğ oiha omen nes ůsis , doha a olůs muin sogome. E ummåme ei eiğ ne, ehotta endehgine da, o ei. Uhtesognen ignola, egg ne, ůt mevo årga. En hevon, hegmogse shisha imma olepsen, eho ma heloti hemon da, dos esnipåmome i aligen, olan ohtalohame ehda ihi hevon ignola. Ma ůme mani ades meğ pepus da, ma. Mundonen, og ei meğ dosa hemmose veda neda i peimeni pon ůme, eho mundonen oihi, og ůi ummonde ŏnuge ůme uli oi. E clara ehi uglan moisen, eho e man ůleun ne, motta meime.

Details of my skin

Sólrún María Þórsteinsdóttir, also known as Solla, corrected a post I wrote in Icelandic not so long ago. It's not exactly good, but it's ok. Most of the mistakes were actually ponctuation and capitalisation and not using lazy internet Icelandic, or also putting spaces between words, which I guess is somehting I volontairly do not do. Real mistakes are in bold. I don't know why I separate real from fake mistakes, because they are all mistakes. I would imagine it's because I'm abit ashamed of not having done some good. But I get corrections so rarely (this is maybe my 4th real integral correction).

Gerði ég eitthvað af mér þegar ég sagðist þurfa að eyða minni tíma með Sam og hinum? Léo móðgaðist við þetta, en ég vissi það ekki er (þegar ... nobody uses er) ég sló á þráðinn til hennar í gærkvöldi. Mér fannst hún talsvert köld, sérstaklega þegar hún kvaddi mig með þröngum vörum. Í dag ímyndaði ég mér að ég væri eins og Charlotte, skoðaði mig um stórum augum, tók því rólega. Mætti í byggingafræði, sem ég var búin að hlakka til (að fara í). Ég held einhvern veginn að kennarinn sé skotin/n? í mér. Skeiðið virkar erfitt (skil ekki hvað þú vilt segja???)
Ég kom snemma heim.
Ég ætla í vinnuna eftir smá.
Simple er stórkostlegt lag með Miðvatni. Ég ætla pottþétt á tónleika með þeim, ef ég næli mér í miða (fæ útborgað miðvikudaginn kemur). Ég er búinn að safna 700$ fyrir Íslandsferðinni (u.þ.b 40.515 krónum), sem er jafnvel meira en það sem ég átti þegar ég fór til Íslands, að ég held. En þetta er án flugmiðanna.
Ég er ennþá að velta því fyrir mér hvernig ég á að fara að því að finna mér vinnu frá öðru landi.
Og líka íbúð.

Í gær byrjaði ég allt í einu að sakna Birnu ógurlega mikið, svolítið upp úr þurru. Ég var að tala um hana við Tyrnu, og skoðaði myndir af okkur. Þá rann upp fyrir mér, hvað þetta löngu liðna sumar var rosalega viðburðaríkt. Ég get varla gert mér það í hugarlund, hvernig líf mitt væri hefði ég ekki kynnst henni. Skólanum var að ljúka, listverkefnið var svo mikilvægt, og að kynnast því sem eftir var af fólki í skólanum. Ég man, einn daginn var ég í hagfræðiprófi og ég flýtti mér talsvert mikið að klára það, og síðan hljóp ég til Birnu, hringdi bjöllunni, hljóp aftur upp tröppurnar. Sumar, spenna, fimm árum að ljúka fyrir augunum á okkur.

Og síðasta atriðið í Lost In Translation er bókstaflega alveg eins og þegar ég kvaddi Birnu á flugvellinum. Ég knúsaði hana rétt eftir að ég kom út af klósettinu, fyrir framan dyrnar? (skil ekki hvað þú vilt segja??). Hún var með gleraugu, í einhverri litríkri peysu. Ég sagði henni "sjáumst eftir ár" og fór, skælbrosandi - ég hefði getað gengið í gegnum vegg (skil ekki?). Eins og Bob, þegar hann kveður Charlotte, og hvíslar einhverju að henni, og fer svo, skælbrosandi, þótt þetta hafi verið það erfiðasta sem hann hefur nokkurn tíma þurft að gera/gert.

Ég get ekki talað íslensku lengur, ég kann það ekki, ég gleymdi henni, alveg steingleymdi henni svo sannarlega.